تبليغاتX
خداحافظ
می گفت که بعد از این به خوابم بینی پنداشت که بعد از او مرا خوابی هست
با

    عشـــــــــــــــــــــــــــــق

              زمان فراموش مي شود

                                وبا زمان

   عشـــــــــــــــــــــــــــــــق

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و نهم تیر 1384ساعت 0:29  توسط مسافر  | 

بیچاره مادر..........

آنقدر ساده بود که گلهای قالی را هم

                                آب می داد.

           دوستت دارم مادرم

                                      

+ نوشته شده در  سه شنبه هفتم تیر 1384ساعت 2:58  توسط مسافر  | 

سرودم این غزل را فقط برای دلت

کنون که پر زده هر واژه در هوای دلت

دلت شکسته ؟!چرا نازنین خاموشم

بگو که بشکند امشب دلم به جای دلت

تمام لذت شعرم سرودن از دل توست

غزل غزل هیجانم کنون فدای دلت

نگو که غریبی تو با تمام دلم

که کینه است کنون از من آشنای دلت

به من که هیچ ندارم برای هدیه بگو

به جز دلم چه بریزم کنون به پای دلت

وامشب از ته دل در نهایت باور

نوشتم این غزل را فقط برای دلت

                                        به برادر خوبم به خاطر همه

                                                 مهربونیاش

                                                    امین 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه هفتم تیر 1384ساعت 2:45  توسط مسافر  | 

...وآسمان که دل مرمری اش قرمز بود

خطوط روشن سرتاسری اش قرمزبود

                      درون کوچه مهتاب پلاک سی و سه

                     وخانه ای که تن سر دری اش قرمز بود 

   سیاه بود لباسش و کتانیش سفید

   حریر گل گلی روسری اش قرمزبود

                   دوچشم سبز ودلش سبزو سرش سبز اما

                    زبان و لهجه بابلسری اش  قرمز بود

   شبیه غنچه گل دخترک دریایی

   که گونه های تربندری اش قرمزبود

                  شبی بدون خداحافظی از اینجا رفت

                 شبی که بال و پر کفتری اش قرمزبود

      ***               ***                 ***

    نه اشتباه نکن با تو نبودم ـ اصلا ـ

   فقط شبیه شما روسری اش قرمزبود

                                                  تاتوره سفید

+ نوشته شده در  سه شنبه هفتم تیر 1384ساعت 2:33  توسط مسافر  | 

     خواستنی نبودی.....

                اما........

 خواستمت........

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم تیر 1384ساعت 2:10  توسط مسافر  | 

چندمتری طناب آویزان

آن طرف تر دوقاب آویزان

دختری با دوچشم آبی از

گردنش آفتاب آویزان

می رود رو چهار پایه بعد

می شود از طناب آیزان

* * *
صبح با بادهی تکان می خورد

یک بغل شعر ناب آ
                       
 و
                            ی
                                 ز
                                    ا
                                       ن

                             تاتوره         

+ نوشته شده در  یکشنبه پنجم تیر 1384ساعت 19:14  توسط مسافر  | 

خدایا این همه دروغ ؟؟؟؟؟؟؟؟؟

خودت بگو چی راسته؟؟؟؟؟؟؟؟

همه چیز سرابه

                  دروغه

                       ریاست

امشب جا موندم

                   امشب یکی منو جا گذاشت

چرا ؟؟؟؟؟؟؟؟؟

     ؟؟؟؟؟؟؟؟؟چرا

فقط بگو من کی بودم برات

؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

             نادیا

+ نوشته شده در  یکشنبه پنجم تیر 1384ساعت 3:56  توسط مسافر  | 

به همه عالم و آدم پشت کردم به پشت گرمی تو

                   پشتمو خالی نکن

                       تاتوره

+ نوشته شده در  یکشنبه پنجم تیر 1384ساعت 3:33  توسط مسافر  | 

من بیشمارمرغ گرفتار دیده ام

اما یکی چنان تو اسیر قفس نبود

                            من سرگذشت تلخ فراوان شنیده ام

                           اما به تلخ کامی تو هیچ کس نبود

آن دوست که عهددوستداران بشکست

می رفت و منش گرفته دامان در دست

می گفت:

              که بعد از این به خوابم بینی

پنداشت:

           که بعد از او مرا خوابی هست

جسم خسته ام را دریاب

                           که به دستهای نوازشگر تو محتاج است

روح سرکش و طغیانگرم را آرام کن

                        که در پی ات شبها بی قرار و بی تابست

قلب پر تپشم را حس کن

  که برای رسیدن به تو در سینه ام در تقلاست

چشمهای غمگینم را ببین

که پیوسته برای دیدنت عاشقانه در انتظار است

بغز گلویم را بگیر

که این همان درد دوری و دلتنگی به معشوق است

آتش این وجود نگرانم راخاموش کن

که آفت بزرگی از حسد در تن ضعیف و بیمارم هست

وبه من اطمینان ببخش

                             که:

     که قلب تو تا ابد به دنبال من است

                                                 نگار واحدی

+ نوشته شده در  یکشنبه پنجم تیر 1384ساعت 3:29  توسط مسافر  |